Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /home/ddb21/domains/dedelftseblik.nl/public_html/wp-includes/class-wp-theme-json.php on line 1995

Soraida Windster – 52 jaar

Ik kom uit een gezin van 12 kinderen. Heb eerst op Curaçao gewoond en ben daarna naar Nederland verhuist. In de tussentijd ben ik moeder geworden van twee kinderen en had een heel leuk leven. Ik had een prachtig huis en fijn werk. Dat alles heb ik achtergelaten om in 2003 met de kinderen weer terug naar Curaçao te verhuizen omdat mijn moeder ziek werd. Ze had diabetes en is ook halfblind. Daar heb ik enkele jaren voor haar gezorgd en verschillende persoonlijke zaken voor haar geregeld waaronder de zorg van haar huis. Haar huis was, in de tijd dat ik op Curaçao was, voor een deel afgebrand. Mijn relatie met mijn zussen was niet goed. We hadden ruzie over de zorg van mijn moeder en ons ouderlijk huis. Op een gegeven moment had ik zelf ook geen huis meer. Een kennis heeft toen voor mij en de kinderen voor 3 maanden de huur betaald van een huis, maar ik heb ook uit noodzaak tijdelijk een huis gekraakt. Het is allemaal erg heftig geweest. Op een gegeven moment zei mijn zoon: “Beter gaan we naar Nederland, want daar hadden we het altijd goed”. En toen kwam bij mij het licht. Alleen waren vliegtickets nog erg duur. Gelukkig vloog KLM weer met een Boeing 747 tussen Nederland en Curaçao en als speciale actie kostte een vliegticket 747 gulden. Ik had genoeg geld voor 3 tickets en uiteindelijk ben ik in 2009 met mijn twee kinderen weer terug naar Nederland gevlogen. Met een volle container met mooie spullen ging ik eerder naar Curaçao, met drie koffers en grote ellende ging ik weer terug naar Nederland.

Terug in Amsterdam werd ik naar een opvang in Amersfoort gestuurd. En daarna werden we naar Nunspeet gestuurd. De kerk speelt een belangrijke rol in mijn leven. Ik was altijd al een kerkmeisje, al vanaf jongs af aan. Ook in Nunspeet ging ik naar de kerk, een Hervormde gemeente. We vielen natuurlijk wel op tussen al die blanke mensen. Wij waren natuurlijk alle drie Antilliaans en getint van kleur. Ze vonden ons zo apart, maar wilden ook alles van ons weten. Dominee Geuze introduceerde ons bij de rest van de mensen. Na alle ellende werden wij zo liefdevol opgevangen. Dit was zo’n verschil met de situatie waar we vandaan kwamen. Mijn beide kinderen kregen van de dominee een Bijbel. Op een gegeven moment las ik de Bijbel van mijn dochter. Door de Bijbel, de opvang en de kerk ontdekte ik weer wat liefde betekent. Ik ging ook weleens in Rotterdam naar de kerk en ontdekte dat de kerk daar beter bij mij past, dan de Hervormde kerk in Nunspeet. Mijn temperament, tropische gevoel en gezelligheid past beter bij de kerk in Rotterdam. Dat gaf mij meer ontspanning en vrijheid. Het lezen van de Bijbel en de woorden van God gaven mij duidelijkheid over mijn leven. Het gaf mij liefde, geloof, vergeving en vertrouwen. Dit waren krachtige tijden.

De boodschap die ik mensen geef is dat vergeven een zwaar iets is, maar vergeven is een keuze. Door te vergeven kan je profiteren van een last die je los kan laten. Maak je vrij en maak ook anderen vrij. In 2010 is mijn moeder, en ook een zus, overleden. Ik heb mijn andere zussen vergeven en houdt nog steeds van ze. Zelf heb ik veel meegemaakt. Familieruzie en lastige liefdesrelaties. Pijn kan geheeld worden door te vergeven.